Ik doneerde mijn haar aan Stichting Haarwensen

Mijn haar was nog nooit zo lang als nu. Het was best mooi en gezond, maar vaak ergerde ik me ook wel aan die lange slierten. Het zat in de weg, was statisch, viel niet mooi. Ik wilde dus eigenlijk wel wat anders. Maarja, wat wilde ik dan? Ik loop mijn hele leven al rond met (half)lang haar, meestal in laagjes, en dat had ik nu wel een keertje gezien. En toen bedacht ik mij dat ik mijn haar ook kon doneren. Ik ging op onderzoek uit. Hoe lang moest het zijn? Zou ik zelf nog wat haar overhouden als het eraf ging? En als het er dan af is, wat wil ik dan voor kapsel? Lang heb ik getwijfeld, vooral omdat ik niet goed wist wat ik dan voor model in m’n haar wilde. Ik stelde het uit en was er blijkbaar toch nog niet helemaal klaar voor.

Haar

Tot vorige week dan. Ik was er uit, het ging gebeuren. Ik was klaar met mijn haar en besefte steeds meer dat ik het ook voor iemand anders doe: voor een ziek kindje waarvan ik het leed misschien iets kan verzachten door mijn haar te doneren voor een pruik. Toen ik voor mijn werk door de kinderkliniek oncologie van het UMCG liep was ik echt om: hier moet mijn haar naartoe!

Door het hele land zijn kappers aangesloten bij Stichting Haarwensen. Deze kapsalons kennen de eisen van de haardonatie en knippen het gratis voor je. Ik zag dat de kapper waar ik jaren geleden altijd naartoe ging, AMI kappers in Oldenzaal, ook samenwerkte met de stichting. Mijn keuze was snel gemaakt en dit weekend was ik toch in de buurt, dus ik maakte een afspraak.

En daar zat ik dan, vanmorgen. Toen de vlecht werd gemaakt en de boel werd opgemeten kreeg ik toch wel een beetje kippenvel. Het ging nu echt gebeuren. Niet alleen vond ik het spannend dat mijn haar eraf ging, ik besefte ook nog eens een keer waar ik het voor doe en hoe tof het eigenlijk is dat dit kan. En hop daar ging ‘ie, de schaar erin, 30 centimeter eraf. Voor ik het door had, had ik mijn eigen vlecht in m’n handen. Ik kan je zeggen: dat is raar, heel raar!

Voor-na

Welk model ik wilde, wist ik eigenlijk nog steeds niet. Ik had besloten dat ik eerst maar eens zou zien hoe het viel na het knippen van de vlecht. Het viel vanzelf in een soort bob en dat vond ik eigenlijk wel leuk. Dus, een bob werd het! Als ik wat meer aan mijn korte haartjes gewend ben, ga ik eens nadenken of ik er nog iets anders mee wil qua model. Voor nu staat dit heel leuk, ik ben er blij mee!

Nieuw haarUpdate: na een wasbeurt merk ik wel dat het niet zo mooi valt. Ik heb nogal veel haar en het gaat naar buiten staan. Dat was niet echt de bedoeling! Misschien is het toch iets te kort. Ben al met de stijltang in de weer geweest, maar dat werkt niet zo prettig. Na de volgende wasbeurt maar eens met de föhn aan de slag!

Advertenties

12 comments

  1. jeetje dat je dat durft zeg !
    mijn vader was dat ook van plan ( ja mijn VADER ja,hij heeft echt super lang haar ! ) maar toen op de dag zelf durfde hij niet meer hihi :’)
    maar wat een goed gevoel moet dat geven zeg achteraf ondanks dat je rondhuppelt met korte haartjes !
    oh enne : ik volg je vanaf nu op bloglovin :)
    liefs !
    xoxo

    1. Zeg maar tegen je vader dat ‘ie een watje is haha! Nee maar even serieus: hij zou gewoon de stoute schoenen aan moeten trekken en hoppa, ervoor gaan!
      Thanks voor het volgen! Leuk! :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s