Zingen op zondag: Kodaline liefde

HeaderEén van mijn favoriete bands is Kodaline. Sterker nog: naast Kings of Leon is Kodaline ook mijn favoriete band! Ik heb er dus twee en ze zijn zó anders van elkaar dat ik niet kan kiezen. Kodaline dus, vier jongens uit Ierland en inderdaad: ze zijn niet te verstaan. Ik ken ze nu ongeveer 1,5 jaar en heb ze vier keer live gezien. Deze blogpost begon ik zomaar te schrijven, nadat ik onderstaande video tegen kwam. Ik vertel je er wat over…

Het nummer bij deze video, Way Back When, is het laatste nummer op het album In a Perfect World. Way Back When is, samen met All Comes Down, mijn favoriete nummer van dat album. Nietsvermoedend klikte ik vandaag op de video die je hieronder ziet. ‘Tof, een nieuwe Kodaline video’, dacht ik en een beetje uit automatisme klikte ik op de link. Voor hetzelfde geld had ik nog even niet gekeken en zag ik de video later pas. Maar nee, ik klikte. Gelukkig maar. Wat is deze video leuk zeg! Je ziet tourbeelden, ze lachen, ze zingen en als toppunt wordt er in een zwembad gesprongen vanaf de derde verdieping. Video’s als deze zijn niet heel origineel, maar ik vind deze zó leuk gemaakt! Ik word er blij van en als ik ze in die grote zalen zie voel ik me ook een beetje trots. Slaat nergens op, maar toch. Dan denk ik: yes, awesome, jullie zijn succesvol! Vind ik leuk voor jullie! Maar als ik even heel egoïstisch ben: van mij mogen ze wel stoppen met groeien want ik vrees dat ze tegen de tijd dat ze weer in Nederland zijn wel eens een grotere zaal kunnen gaan betreden dan Paradiso… No, I don’t want that!

Lief, of niet dan? Vooral in combinatie met de lieve tekst van het liedje. Vooral het ‘tussenstukje’ met de samenzang vind ik heerlijk.

Yeah time can move so fast, some things aren’t made to last
So here’s to you, my dear old friend, from way back when

Ik vind het trouwens superschattig dat het boekje bij de cd vol fouten zit. In de lyrics dan, bedoel ik. Am I weird? Inmiddels zijn ze bezig met het volgende album dat volgend jaar uit gaat komen. Hopelijk horen we dus binnenkort wat nieuwe nummers!

Misschien wel op Pinkpop, want daar ga ik ze weer zien. Het eerste ‘jubileum’ zullen we maar zeggen, want dat wordt mijn 5e keer. De eerste keer zat ik bijna bij ze op schoot in de Coffee Company, tijdens Eurosonic 2013. Ik kende ze nog niet zo goed maar oh wat vond ik ze leuk! Ik voelde me weer een beetje 14. De laatste keren dat ik ze zag stonden ze in een uitverkochte Melkweg en Metropool. Nog drie weekjes en dan mag ik weer!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s